Ana içeriğe atla

Ke es la vida sin internet?

Ke es la vida sin internet?

Puedesh enkontrar un monton de artikolos sovre komo el internet afekta i troka muestras vidas. Ay munchos tambien sovre los danyos del internet i ke es veramente una adiksyon. Dado ke a las kreaturas se les prezentan las tabletas o los telefonos intelijentes desde una edad temprana, tambien se analiza komo estos dispositivos se konvirtieron en una parte indispensable de su edukasyon.

Al entender ke yo solo teniya komputadora en la eskola segundarya i un telefono movil en la universidad, i ke la vida puede egzistir sin internet, mi ijo se sorprende tanto komo al saver ke su abuelo teniya un ‘tel dolap’ en lugar de un frijider, i ke su abuela dava los tifsines al orno de la izla Büyükada para azer borekitas.

Las reuniones familiales no son diferente al ke se repite en munchos de muestras kazas. Todo el mundo tiene un telefono movil en la mano i bive en un universo paralelo en el entorno virtual. Bueno ke la prohibision de djugetes en la meza tambien se aplika a los adultos.

Si esta kondisyon se yamó adiksyon, yo lo sufro. No tengo una repuesta klara a la pregunta de kuantas vezes al diya revizo mi kuenta de Twitter, aparte de "munchas". Tambien revizo mis e-mailes munchas vezes. Topi una solusyon. Desaktiví las notifikasiones. Asina uzo estas aplikasyones kuando yo kero. Pero, de alguna manera los revizo kada 15-20 minutos i en realidad no nesesito resivir notifikasiones! Triste pero sierto. Me demando ké esta pasando en el mundo virtual. Ke no salte una notisya en Twitter, ke no me kede atras de diskusiyones i programas de reuniones en Whatsapp.

Tomí prekosyones munchas vezes. Por ejemplo kuando lavoro, meto el telefono en silensio i lo desho en la kamareta leshos de mi. Pero esta vez, topo un milion de mesajes i yamadas, prinsipalmente de mi madre. Una vez en vakansas provi una desintoksasyon de internet para siete dias. Pero al final me rekompensi merkando una koneksyon de internet i una enorme barra de chokolate. Internet es importante pero devemos tomar prekosyones para no tener una adiksyon.

Karel Valansi, Şalom Gazetesi 2 Kasım 2022 https://www.salom.com.tr/haber/123709/ke-es-la-vida-sin-internet

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Siz sevgilinizle nasıl yürüyorsunuz?

Bir kafenin kaldırım masalarından birinde oturan İtalyan düşünür ve yazar Umberto Eco çevresinden geçenleri gözlemlediğinde bir şey fark etmiş; artık çiftler eskisi gibi kol kola değil el ele yürüyorlar! Bu yeni keşif sonrasında sokaktakileri daha da dikkatle incelediğinde el ele yürüyenlerin genellikle 30 yaş üstü, burjuva sınıfına ait olduklarını fark etmiş. Umberto Eco bu gözlemini yaptığında şöyle sormuş kendine, “Eskiden çiftler kol kola yürürdü. Şimdilerde ise el ele tutuşmak neredeyse zorunlu. Çocuklu erişkinlere ve gay’lere özgü duran el ele tutuşma onları cinsel ilgiyle ödüllendiren tek kişiyi kaybetmeme yolu mu? Bozulmayacak ilişkiye boyun eğmek, kadere teslim olmak mı? Yoksa yaşlılığın karşı konulmaz ilerlemesi ve yetersiz gelir seviyesini dengeleyen bir şefkat göstergesi mi?” Günlük hayatın bu belki önemsiz ancak ilginç detayı Eco’nun dikkatini çektiği gibi Tempo Dergisi’nin kasım sayısındaki konuyla ilgili makalesini okuduğumdan beri benim de ilgimi çekiyor. Ne k...

Survivor Hayim’in gerçek dünyası - Söyleşi

Hayim, çok sevdiğim bir arkadaşımın kuzeni. Aklı başında, ne istediğini bilen biri. Askerlik dönüşünde ani bir kararla Survivor yarışmasına katıldığını duyduğumda çok şaşırmıştım. Pek spor yapmayan, atletik olmayan biri neden zor koşullarda, dayanıklılık, irade ve güç isteyen bir televizyon programına katılır? Bunları konuşurken, sayesinde takip etmeye başladığım Survivor ile ilgili tüm merak ettiklerimi de sordum; kameralara yansımayan gizli bir tuvalet var mıydı, ya da yayın bitince gidilen lüks bir otel? Begüm’le arasında bir yakınlaşma oldu mu, Merve neden pişman oldu yarışmaya katıldığına? İşte Sabah Gazetesinden Yüksel Aytuğ’un teşekkür ettiği, seyircilerin filozof olarak tanımladığı Hayim ve Survivor yarışmasının bilinmeyenleri… Survivor maceran nasıl başladı? Katılmak nereden aklına geldi? Arkadaşlarımla uzun süredir Survivor’u takip ediyorduk. Hep katılmak istiyordum ama televizyona çıkmak beni korkutuyordu. Geçen sene iki yakın arkadaşım Dominik’e gittiler. Yarışmacıları ...

Her yaşam bir roman - Panama´daki Türk Yahudileri

Panama´da hızla büyüyen bir Yahudi yaşamı var. Café con Teclas kitabının yazarı gazeteci Sarita Esses´in yanı sıra Antakyalı Eli Cemal, Mersinli Musa İlarslan, Trakya kökenli Julia Kohen de Ovadia ve kuzeni İstanbullu Çela Alkabes de Eskinazi ile göç hikayelerini ve Panama´daki yaşamlarını konuştuğumuz keyifli bir sohbet sizleri bekliyor. Julia Kohen de Ovadia İstanbul doğumluyum. Babam Çanakkaleli Aron Kohen, annem ise Çorlulu Suzi Bahar.  Seneler evvel büyükbabamın eltisi Meksikalı Sultana genç yaşta çocuksuz dul kalınca küçük teyzem Donna’yı yollamasını istedi anneannemden. Donna da Sultana teyzesiyle yaşamak için Meksika’ya gitti. Orada eniştem Moises Mizrachi ile tanıştı ve evlenerek Panama’ya taşındı. Büyükbabam Nessim Bahar vefat edince anneannem Coya, ablam Malka ile iki aylığına kızını görmeye Panama’ya gitti. Ancak orada ablam eniştemle tanıştı, evlendi ve hayatını Panama’da kurdu. Dört çocuğu ve on torunu var. Ablamın düğünü için Panama’ya geldiğimizde ben Saint Pulcheri...