Ana içeriğe atla

Ukrayna krizi gölgesinde


Rus ve Suriye savaş uçakları 24 Ocak'ta Golan Tepeleri de dahil Suriye'nin hava sahası üzerinde ortak bir tatbikat düzenledi. Rusya savunma bakanlığı bu devriye uçuşlarını düzenli hale getirmeyi planladıklarını açıkladı. Aralık ayında Rusya ve Suriye askeri polis birlikleri İdlib gerilimi azaltma bölgesi yakınında, ilk kez ortak tatbikat gerçekleştirdi ve bu tür eğitimlerin etkileşim kurma, silah kullanımı, taktikler ve savaş alanında görevlerin birlikte gerçekleştirilmesi bakımından uyumu artırmaya yararı sebebiyle düzenli hale geleceği açıklandı. Yine geçtiğimiz Aralık ayında Rusya ve Suriye Donanması, Doğu Akdeniz'de ilk kez ortak deniz tatbikatı düzenledi. Kasım ayında ise Rusya bu sefer Türkiye ile Suriye'de ortak tatbikat yaptı. Suriye'nin kuzeyinde 150'den fazla ortak devriye yapan iki ülke askerlerinin Suriye'nin kuzeydoğusunda düzenledikleri ortak devriyenin mesafesi 100 kilometreyi buldu.

Rusya'nın Suriye'deki bu "ilkleri" ve "en büyük" tatbikatları kendi askeri gücünü gösterme, Orta Doğu'da gelişmeleri etkileyen önemli bir aktör olduğunu hatırlatma ve Ukrayna krizi açısından bakıldığında ise sınıra yaptığı yığınağın yanı sıra, NATO'ya askeri gücünün eski Sovyet toprağı olmayan Suriye'de de, Orta Doğu'da da var olduğunu göstermek olarak yorumlamak mümkün.

Bu gelişmelere Türkiye açısından bakalım. Hatırlarsanız, iki hafta önce Arnavutluk ziyareti dönüşü Cumhurbaşkanı Erdoğan gazetecilere yaptığı açıklamada "Ruslar Kırım'a çöktü" demişti. Bu sert açıklama aslında Rusya'nın Ukrayna toprağı olan Kırım'ı ilhakını tanımayan ancak Batı'nın koyduğu ambargolara da katılmayarak bu konuda bir tür denge sağlamış olan Ankara'nın tam da işler Ukrayna'da kızışmışken Moskova'nın kızgınlığını kendi üzerine çekebileceği bir açıklama. Açıklamanın cumhurbaşkanından gelmesi ise devreye Putin'i sokacak güçte. Rusya benzer bir tepkiyi Kıbrıs üzerinden verebilir ve ya Türkiye'nin İdlib'i terör örgütlerinden temizlemediği gerekçesiyle oraya bir saldırı gerçekleştirebilir. Bu durum Türk askerlerini büyük bir tehlikeye sokacaktır. Şubat 2020'de Rus-Suriye ortak hava saldırısıyla Türkiye 34 şehit vermişti.

Konuya İsrail açısından bakalım. Uzun süredir İsrail İran'ın Suriye'de artan varlığına karşı, Rusya'nın da oluruyla, İran'a ait silah depoları ve konvoylarına yönelik hava operasyonları düzenliyordu. İsrail bu sayede İran'ın sınırına yaklaşmasını ve Hizbullah'a silah temin etmesini engelliyordu. Bu amaçla Rusya ve İsrail liderleri bir çok görüşme gerçekleştirmiş ve bu anlaşmaları bugüne kadar sürmüştü. Öyle ki İsrail Rusya'yı "komşum" diye tanımlıyor bir süredir.

Ancak Esad'ın kalesi olarak da kabul edilen memleketi Lazkiye, son aylarda ikinci kez İsrail'in hava saldırısına hedef oldu. Ülkenin ikinci önemli limanı Lazkiye'de ayrıca Rusya'nın ülke dışındaki en büyük üslerinden biri olan Hmeymim bulunuyor. Hedef İran olsa da, Suriyeliler bu önemli şehrin iki kez vurulmasından ve S-400'lerin çalıştırılmamış olmasından dolayı rahatsız. Esad yönetimi Rusya'yı saldırılara göz yummakla suçluyor. Bu arka plan çerçevesine Rusya ve Suriye Golan dahil Suriye'de büyük bir hava tatbikatı yaptı. Sebebi Suriye'nin endişelerini gidermek, ya da Suriye ordusunu eğitmek olabilir. Ancak bu gelişme nedeniyle İsrail, Suriye'de Rusya ile vardığı anlaşmanın geçerliliğini yitirdiği endişesini taşıyor.

Konuya bir de NATO bakımından bakalım. Ukrayna gerilimi sürerken Rusya'nın Suriye'deki bu askeri güç gösterisinin ana hedefi ABD ve müttefikleri olabilir. Rusya'nın kolay lokma olmadığını, etki alanının Orta Doğu'ya kadar uzandığını göstermek ana amaç olabilir. Tabi bunun gerisinde Rusya'nın büyük güç olma çabası olduğunu da hatırlamak gerek.

Suriye'de askeri varlık gösteren Rusya bu sayede yüzyıllardır hayalini kurduğu sıcak sulara indi. Esad'ın kalmasını başarırken, Orta Doğu'nun jeopolitiğinde başat bir aktör olduğunu kanıtladı. Ancak eğer kendini süper güç olarak tanımlamak istiyorsa tıpkı Soğuk Savaş döneminde olduğu gibi ABD ile rekabet etmesi gerekiyor. Bu nedenle hem Avrupa Birliği hem de Rusya'yla sınırı olan eski bir Sovyet cumhuriyeti olan Ukrayna'nın çok önemli bir yeri var Rusya için. Arka bahçesi olarak tanımladığı Ukrayna'nın NATO'ya girmesine karşı çıkıyor. Çünkü bunu kendisinin kuşatılması olarak algılıyor. Batılı ülkelerden buna asla izin verilmeyeceğine dair güvence istiyor. Batı ise yanaşmıyor.

Rusya'nın Ukrayna'yı işgal etmeye hazırlandığı şeklinde yorumlanan gelişmeler Batı'dan sert tepki aldı. ABD Başkanı Joe Biden, Rusya Ukrayna'yı işgal ederse bunun bedelinin ağır olacağını açıkladı. ABD ve İngiltere Ukrayna'ya silah gönderirken Doğu Akdeniz'de Batı ülkeleri savaş gemileri ile hazırlık yapıyor. Buna karşılık Rusya Şubat ayı içerisinde donanmasının tüm sorumluluk alanlarında eşzamanlı olarak büyük bir deniz tatbikatı yapacağını ilan etti. Yakın zamanda Rus donanması Akdeniz'de daha önce eşi görülmemiş bir şekilde varlık gösterecek, Pasifik filosu ise rotasını Suriye'ye çevirmiş durumda.

Batılı ülkeler ve Rusya olası bir askeri saldırıya karşı hazırlık yaparken aynı zamanda karşı tarafı caydırmayı amaçlıyor. Belli ki Rusya bu eskalasyonu kullanıp müzakere masasındaki elini arttırmaya da çalışıyor. Gerilim artarken, Türkiye'yi ise zaten dengede zor tuttuğu Rusya ve Batılı ülkeleri ile olan ilişkilerine yönelik yeni bir sınav bekliyor. Ankara taraf seçmek zorunda kalırsa, güvenlik, enerji, ticaret, savunma dahil bir çok konuda zor seçimler yapmak zorunda kalacak ve çatışmalardan uzak durduğu, arabulucu rolünü benimsediği günleri hasretle anacak.

Karel Valansi, T24, 1 Şubat 2022 https://t24.com.tr/yazarlar/karel-valansi/ukrayna-krizi-golgesinde,34053

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

From the Indo-Pacific to the Middle East: can the NATO’s IP4 Partnership Model work?

Recent proposals to broaden the Abraham Accords have renewed discussion of regional security cooperation in the Middle East. In May 2026, U.S. President Donald Trump publicly called on Saudi Arabia, Qatar, Pakistan, Turkey, Egypt, and Jordan to join the Abraham Accords, in a social media post following phone calls with regional leaders, describing the initiative as an “unparalleled world coalition” (Chiacu and Pamuk 2026). This proposal, although framed in diplomatic and political terms, raises a more structural question: can NATO’s Indo-Pacific Four (IP4) partnership model of selective, issue-based cooperation be adapted to the Abraham Accord countries? The question matters because the Middle East has repeatedly struggled to institutionalize durable and inclusive security arrangements. Existing frameworks such as the Gulf Cooperation Council (GCC) and the Arab League have not developed into effective collective security mechanisms, while more ambitious proposals such as the Middle Eas...

NATO’s Southern Flank is Becoming a Strategic Frontier

On 8 July, as NATO leaders gathered in Ankara, the ceasefire between the United States and Iran collapsed, with Washington launching renewed strikes as the meeting was underway. The conflict involving Iran that began on 28 February was expected to remain limited in duration and was widely described as a “short-term excursion,” yet, more than six months later—after an April ceasefire, a June memorandum of understanding, and its collapse—the conflict remains unresolved. For Washington, the conflict has become a sustained drain on attention, assets, and Alliance coherence, raising difficult questions about burden sharing and the credibility of U.S. deterrence commitments across the Middle East.   The conflict’s prolongation and intensification, with regionalization still unfolding, have called into question whether NATO’s Southern neighborhood framework—and, by extension, the U.S. force posture underpinning it—is sufficient for the current security environment. The Alliance des...

Disclaimer: La verdad i las istoryas ke mos kontamos

Bazado sovre la novela de 2015 de Renée Knight, Disclaimer es una seri psikolojika de suspenso, estrenada en Apple TV+ en 2024. Eskrita i dirijida por Alfonso Cuarón, ganador de sinko Premios Oscar, esta mini-seri de syete epizodios eksplora la fuersa de la verdad, de las istoryas ke mos kontamos i de la manera en ke vemos los evenimientos, ambezando tambiyen el peligro de los sekretos. En esta seri ay munchos aktores famozos: Cate Blanchett interpreta a Catherine Ravenscroft; Sacha Baron Cohen su marido Robert; Kodi Smit-McPhee su ijo Nicholas; Kevin Kline da vida a Stephen Brigstocke i Lesley Manville interpreta a su mujer Nancy. La istorya sige a Catherine, una periodista muy konosida. Un dia una novela aparese i empesa a deskuvrir un sekreto muy personal de su pasado.  Los eventos del pasado son kontados desde diferentes puntos de vista, la seri invita al spektator a kestyonar la memoria, la identidad, la persepsion i la relasyon entre la verdad i la manera ke kontamos la mizm...